Γεννήθηκε στους Αμπελοκήπους της Αθήνας, αλλά οι ρίζες της οικογένειάς του απλώνονταν από τον Μελιγάλα και τη Σμύρνη (από την πλευρά του πατέρα) έως τα Σφακιά της Κρήτης, την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, τη Νάξο και την Κωνσταντινούπολη (από την πλευρά της μητέρας). Με την πολυπολιτισμικότητα αυτή «γραμμένη» στο DNA του, τα βήματα της ζωής του τον «ταξίδεψαν» σε διάφορα μέρη της Γης προτού τελικά πιάσει λιμάνι ζωής στο Σουλτανάτο του Ομάν.
Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο Ηλίας Νικολακόπουλος ονειρευόταν από μικρός να γίνει κτηνίατρος και το όνειρο του έγινε πραγματικότητα, με προπτυχιακές σπουδές στη Βουλγαρία και μεταπτυχιακές στο Εδιμβούργο. Αυτό που ίσως όμως δεν είχε ποτέ σκεφτεί σπουδάζοντας ήταν πως ως κτηνίατρος θα αναλάμβανε την ευθύνη της φροντίδας περίπου 270 αλόγων, μέρους του Βασιλικού Ιππικού του Σουλτάνου του Ομάν. Και όχι μόνο αυτό, αφού στην πανέμορφη αυτή χώρα της αραβικής Χερσονήσου, όπου μένει τα τελευταία 15 χρόνια, παντρεύτηκε και έκανε οικογένεια, ενώ σήμερα είναι και ο επίτιμος πρόξενος της Ελλάδας στο Σουλτανάτο.
Περίπου 200 Έλληνες και Ελληνοκύπριοι έχουν βρει μια νέα ζωή στο Ομάν,
μια χώρα όπου, όπως εξηγεί ο κ. Νικολακόπουλος, το βασικό δόγμα της εξωτερικής πολιτικής είναι «φίλοι με όλους, εχθροί με κανέναν». Μάλιστα, όπως εξηγεί, οι αρχές που διέπουν αυτό το δόγμα έχουν το αποτύπωμά τους και στη νοοτροπία του κόσμου. «Οι Ομανοί είναι ειρηνιστές στην πολιτική, αλλά το δόγμα αυτό είναι νόμος και στις συμπεριφορές μεταξύ τους και με τους ξένους που μένουν στη χώρα τους», λέει ο κ. Νικολακόπουλος, ο οποίος στο Ομάν έχει βρει μια δεύτερη πατρίδα.
Παντρεμένος με Ομανή και πατέρας δύο αγοριών, ο Έλληνας κτηνίατρος, που ζει με την οικογένεια του στην πρωτεύουσα Μουσκάτ, βλέπει, όπως τονίζει, το μέλλον του εκεί. «Το Ομάν είναι μία χώρα βγαλμένη σαν από παραμύθι. Έχει μετατραπεί από μία “σκόρπια” χώρα Βεδουίνων που ήταν το 1970, σε μία μοντέρνα χώρα, με εκπληκτικές υποδομές και ανάπτυξη, που με πολύ σεβασμό, διατηρεί την ταυτότητα και την κουλτούρα της, εμπλουτιζόμενη παράλληλα από νέες ιδέες», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Νικολακόπουλος, ο οποίος θα ήθελε να δει, όπως λέει, τις σχέσεις μεταξύ Αθήνας και Ομάν να είναι ακόμη στενότερες. «Η Ελλάδα έχει καλές σχέσεις με το Ομάν, αλλά εγώ θα ήθελα να έχουμε ακόμα στενότερες σχέσεις. Και οι δυο χώρες θα βγουν κερδισμένες από αυτή τη φιλία, σε πολλά επίπεδα», υπογραμμίζει.
Η πανδημία που έχει χτυπήσει όλο τον πλανήτη ήταν φυσικό να μην αφήσει αλώβητο ούτε το Ομάν, όπου οι νεκροί έχουν φτάσει τους 780.
«Περάσαμε τη μεγάλη καραντίνα την άνοιξη και συνεχίζουμε να προσέχουμε. Με μάσκες παντού και πάντα. Η σχολική χρόνια θα ξεκινήσει την 1η Νοεμβρίου λόγω καραντίνας», λέει, περιγράφοντας την κατάσταση με τον κορονοϊό στην «Ελβετία της Μέσης Ανατολής», όπως χαρακτηρίζει τη χώρα όπου ζει κι εργάζεται.
«Εδώ υπάρχουν κάποια προβλήματα στην αντιμετώπιση του κορονοϊού, που ίσως δεν μπορούμε να κατανοήσουμε. Οι Ομανοί είναι πολύ παραδοσιακοί Άραβες και έχουν μια ισχυρή γλώσσα του σώματος, που σημαίνει οι οι άνδρες όταν συναντιούνται, οπωσδήποτε θα δώσουν χέρια, πλησιάζουν πολύ κοντά και χαιρετιούνται ταυτόχρονα. Είναι άνθρωποι της επαφής και της αφής. Οπωσδήποτε φιλιούνται στο ίδιο μάγουλο τρεις φορές, ενώ οι Βεδουίνοι έχουν και τον χαιρετισμό “μύτη με μύτη”. Το επόμενο είναι, ότι στην πανδημία γι’ αυτούς ο κόσμος γύρισε ανάποδα, σαν να χάνονται…», λέει.
Στην ελληνική κοινότητα, ωστόσο, δεν υπήρξαν πολλά κρούσματα ενώ τηρούνται και όλοι οι κανόνες ώστε να περιοριστούν οι συνέπειες της πανδημίας.
«Φέτος σταματήσαμε να μαζευόμαστε, περιμένουμε να τελειώσει η καραντίνα. Αλλά δεν χανόμαστε, έχουμε επαφές μέσω των social media», εξηγεί ο κ. Νικολακόπουλος και προσθέτει: «Πριν από την καραντίνα βρισκόμασταν συνήθως κάθε πρώτη Πέμπτη του μήνα, για καφέ και συζήτηση. Όλοι ανεξαιρέτως παρακολουθούμε είτε μέσω δορυφορικής τηλεόρασης είτε μέσω του ίντερνετ όλες τις εξελίξεις στην Ελλάδα. Οι ηλικίες και τα επαγγέλματα διαφέρουν, αλλά η γλώσσα και η αγάπη για την Ελλάδα μας ενώνει. Συζητάμε, διαφωνούμε, γελάμε και δημιουργούμε τη δική μας, μικρή, Ελλάδα, μέσα στη μέση του Ομάν», τονίζει, δίνοντας μια μικρή «γεύση» της καθημερινότητας των Ελλήνων που ζουν σε αυτή την απίθανη αραβική χώρα.
