Ο Αλεξέι Ναβάλνι δεν έτρεφε αυταπάτες για το τι θα αντιμετώπιζε όταν αποφάσισε να επιστρέψει στην πατρίδα του τον Ιανουάριο του 2021, αφού νοσηλεύτηκε στη Γερμανία μετά από δηλητηρίαση που υπέστη από ύποπτη ουσία που επιδρά στο νευρικό σύστημα κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στην ανατολική Ρωσία.
Γνώριζε ότι τον ανέμεναν το δικαστικό σύστημα και οι φυλακές της χώρας του, με όλους τους κινδύνους που θα μπορούσε να κρύβει αυτό. Τρία χρόνια αργότερα, η ανακοίνωση των ρωσικών σωφρονιστικών αρχών ότι ο Ναβάλνι βρέθηκε νεκρός στη φυλακή που ήταν έγκλειστος στον Αρκτικό Κύκλο επιβεβαίωσε τους φόβους που είχαν εκφράσει επανειλημμένα η οικογένεια και οι φίλοι του.
Όμως ο θάνατός του ενδέχεται να αποδυναμώσει τον πολιτικό του εχθρό, τον πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, πολύ περισσότερο απ’ ό,τι κατάφεραν οι ενέργειές του όσο ζούσε.
Αναμφισβήτητα, το πολιτικό ανάστημα του Ναβάλνι είχε αυξηθεί σημαντικά απέναντι στον Πούτιν, ιδιαίτερα μετά τις πρόσφατες διαδοχικές καταδίκες του σε βαριές ποινές κάθειρξης που συνολικά ανέρχονταν σε 30 χρόνια.
Ο θάνατος του φυλακισμένου ηγέτη της αντιπολίτευσης συνέβη λιγότερο από ένα μήνα πριν από τις προεδρικές εκλογές που πέρα από κάθε αμφιβολία θα αναδείξουν τον Πούτιν θριαμβευτή για μια ακόμη εξαετή θητεία, ώστε να μπορέσει να συμπληρώσει την τρίτη δεκαετία του στην εξουσία.
Ακόμη και να μην υπήρχε η αυξανόμενη καταστολή των πολιτικών ελευθεριών λόγω του πολέμου στην Ουκρανία τα τελευταία δύο χρόνια, πολλοί λίγοι Ρώσοι διατηρούν αυταπάτες για την ποιότητα της δημοκρατίας τους. Στις επικείμενες εκλογές, το Κρεμλίνο απαγόρευσε για τυπικούς λόγους τη συμμετοχή του υποψήφιου Μπόρις Ναντέζντιν, ο οποίος είχε υιοθετήσει μια αντιπολεμική ατζέντα, και σε κάθε περίπτωση δεν προβλεπόταν να πάρει παρά ένα μικρό ποσοστό του εκλογικού σώματος.
Ο Ναβάλνι πλέον μετατρέπεται σε μάρτυρας του δημοκρατικού κινήματος της Ρωσίας. Είναι άγνωστο ακόμη αν οι διαμαρτυρίες θα αποκτήσουν το μαζικό χαρακτήρα που είχαν οι διαδηλώσεις που ακολούθησαν τις νοθευμένες βουλευτικές εκλογές του 2011. Μπορεί οι πολίτες να φοβούνται πολύ τις ακραίες μορφές που έχει πάρει η καταστολή ή να είναι μουδιασμένοι μετά από 25 χρόνια διακυβέρνησης Πούτιν. Όμως δεν έχουν καμία αμφιβολία για το ποιος θα πρέπει να θεωρηθεί υπεύθυνος για τον θάνατο του Ναβάλνι, με τη συνακόλουθη απορία για ποιο λόγο να φαίνεται τόσο φοβισμένος σκοτώνοντας τον πολιτικό του αντίπαλο, εφόσον αισθάνεται τόσο δυνατός;
Με το θάνατο του αντιπολιτευόμενου ηγέτη, ο Πούτιν χάνει και τα λίγα ερείσματα που έχει στη Δύση και φέρνει σε δύσκολή θέση τους λίγους φίλους που του έχουν απομείνει στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν ή ακόμη και ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, που φιλοδοξεί να επανεκλεγεί.
Την ίδια στιγμή, θα καταστεί πολύ πιο δύσκολη η επιχειρηματολογία των δυτικών επιχειρηματιών και τραπεζιτών που πιέζουν για πιο ήπιες κυρώσεις κατά της Ρωσίας και του Πούτιν ή ελπίζουν ότι η Ουκρανία θα διαπραγματευτεί με τη Μόσχα για τα εδάφη που έχει απωλέσει κατά την εισβολή.
Μπορεί ο θάνατός του Ναβάλνι να μην κάνει από πολιτική άποψη ισχυρότερη τη ρωσική αντιπολίτευση στον Πούτιν, όπως κάποτε ήλπιζε ο ίδιος. Αλλά ήδη κάνει τον εχθρό του πιο αδύναμο.
πηγή ertnews.gr
