Κάθε Κυριακή κατσικάκι στο φούρνο με πατάτες. Το ξημέρωμα της Πρωτοχρονιάς τρώμε την ξαναζεσταμένη σούπα που περίσσεψε από το βράδυ. Τα δόντια των παιδιών που κρύβονται για τη νεράιδα των δοντιών. Αυγά τηγανητά στο κρεβάτι τα πρωινά του Σαββάτου.
Όλες αυτές οι μικροχαρές της ζωής που συνήθως μοιραζόμαστε με τους ανθρώπους που αγαπάμε και συχνά μεταφέρονται από γενιά σε γενιά – αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ζωής μας. Είναι ένας τρόπος να δηλώσουμε ποιοι είμαστε και τι πρεσβεύουμε.
Τα οικογενειακά τελετουργικά και οι οικογενειακές μας παραδόσεις μας κάνουν να αισθανόμαστε καλά. Μας δίνουν μια αίσθηση ασφάλειας και ταυτότητας. Συχνά δεν ξέρουμε πότε ή πώς άρχισαν, αλλά τα δεχόμαστε όπως είναι – συμμετέχουμε χωρίς αμφισβήτηση.
Τα απλά είναι τα πιο σημαντικά
Τα οικογενειακά τελετουργικά και οι παραδόσεις έχουν θετικό αντίκτυπο στις οικογενειακές σχέσεις και την ψυχική υγεία των μελών μιας οικογένειας. Μπορεί να είναι τραπέζι τα Χριστούγεννα, γενέθλια, γιορτή, βραδιές πίτσας. Μπορεί να γίνονται καθημερινά, και χωρίς καν να το συνειδητοποιούμε να γίνεται παράδοση. Παραδείγματος χάρη, να έχει γίνει συνήθεια να τρώμε όλοι μαζί τις καθημερινές αργά το απόγευμα. Είναι μια οικογενειακή συνήθεια που δεν πρέπει να υποτιμάται.
Οι καθημερινές συνήθειες, όπως το μαζί στο τραπέζι, επιτρέπουν στα μέλη της οικογένειας να συνδέονται σε τακτική βάση. Το ότι επαναλαμβάνονται σταθερά προσφέρει σιγουριά και παρηγοριά για όσα τους συμβαίνουν. Η κοινή συνήθεια τους παρέχει την αίσθηση του «ανήκειν» και της φροντίδας.
Οι οικογενειακές γιορτές επιτρέπουν να ανανεώνονται οι σχέσεις και οι συνδέσεις μέσω της προσφοράς των δώρων, της στοργής και της ευγνωμοσύνης. Αυτές οι γιορτές είναι κεντρικές για την ανθρωπιά μας.
Οι παραδόσεις καταφέρνουν να καλύψουν πολλά πεδία – γιορτάζουν τη στιγμή, ενώ ταυτόχρονα παρέχουν ένα χάρτη για το μέλλον και έναν τρόπο να τιμήσουμε το παρελθόν. Έρχονται με την υπόσχεση της νοσταλγίας, καθώς οι επαναλαμβανόμενες μυρωδιές και άλλες αισθήσεις που συνδέονται με αυτές, προκαλούν αίσθημα ασφάλειας για όσα έρθουν τα επόμενα χρόνια.
Ωστόσο καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν ή οι οικογενειακές συνθήκες αλλάζουν, ορισμένες οικογενειακές παραδόσεις μπορεί να ατονήσουν ή να χρειαστεί να αλλάξουν.
Η αλλαγή ενός οικογενειακού τελετουργικού μπορεί να είναι τόσο απλή όσο η επιλογή μιας νέας ώρας που να ταιριάζει σε όλους. Για παράδειγμα, αν το οικογενειακό γεύμα την Κυριακή δεν μπορεί να γίνει επειδή τώρα το παιδί σας αθλείται την Κυριακή, θα μπορούσατε να μεταφέρετε το οικογενειακό γεύμα στο Σάββατο.
Μερικές φορές μπορεί να θέλετε να διατηρήσετε ένα οικογενειακό τελετουργικό, αλλά το παιδί σας δεν το θέλει. Σε αυτή την περίπτωση ίσως χρειαστεί να συμβιβαστείτε. Το σημαντικό είναι να συνεχίσουμε να προσπαθούμε. Και γιατί όχι, εάν κάποιες οικογενειακές παραδόσεις «σβήνουν» με τις απαιτήσεις των καιρών, ας δημιουργήσουμε νέες…
Είστε έτοιμοι να ξεκινήσετε; Ίσως σας είναι πιο εύκολο εάν ακολουθήσετε τις παρακάτω συμβουλές:
Να είστε συνεπείς: Με γνώμονα την αντοχή της συνήθειας στο χρόνο να επιμένετε και να την επαναλαμβάνετε..
Δεν χρειάζεται να πετάξετε χρήματα γι’ αυτό: Οι παραδόσεις δεν χρειάζεται να είναι πανάκριβες για να είναι επιτυχημένες. Έχουν να κάνουν με τη στιγμή και το πώς αισθάνεστε – δύο πράγματα που τα χρήματα δεν μπορούν να αγοράσουν.
Μην μετατρέπετε την οικογενειακή συνήθεια-παράδοση σε υποχρέωση: Είναι ο καλύτερος τρόπος να τη δολοφονήσετε πριν ακόμα αρχίσει.
Η γνησιότητα είναι σημαντική, για να μπορέσει να επιβιώσει μια νέα οικογενειακή παράδοση. Δεν χρειάζεται να γίνεται στιγμιότυπο ευτυχίας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Μοιραστείτε: Οι παραδόσεις είναι φτιαγμένες για να μοιράζονται. Συχνά σκεφτόμαστε ότι οι παραδόσεις μεταβιβάζονται από γενιά σε γενιά – αλλά αυτό δεν χρειάζεται να συμβαίνει πάντα. Μεταδώστε τις σε φίλους, πάρτε τις από συναδέλφους.
πηγή ertnews.gr
