Ο σιωπηλός κ. Καραμανλής, με τις εκκωφαντικά καταστροφικές επιλογές του,
Παραμένει σιωπηλός.
Δεν είναι όμως ανενεργός.
Ο ίδιος, όσο και οι «κύκλοι» του, κάποιοι από τους οποίους είναι δανεικοί στο σημερινό Μαξίμου, επιμένουν, παρά την καταστροφή που έχουν προκαλέσει, να ιεραρχούν την προσωπική τους μοίρα, ως υπέρτερη του Ελληνικού λαού.
Ξέρω ότι πολλά από τα βαθύτερα αίτια του ελληνικού προβλήματος ήταν χρόνιες παθογένειες.
Πήρε όμως μια Ελλάδα, το 2004, στην ακμή της παρουσίας της στην ΕΕ, με ιστορικές επιτυχίες στην εξωτερική πολιτική, με σοβαρές νέες υποδομές, με την προοπτική των Ολυμπιακών Αγώνων, ευκαρία τεράστιας προβολής της χώρας μας, βρήκε έναν Ελληνισμό με κέφι, ελπίδα και την οικονομία σε πρωτοφανή ανάπτυξη.
Και αντί να αξιοποιήσει την ζηλευτή αυτή θέση κατάφερε να την υπονομεύσει βάναυσα.
Παρέδωσε την Ελλάδα αναξιόπιστη, αναξιόχρεη και προβληματική.
Χωρίς καμία αμφιβολία, η θητεία του αποτελεί το αποκορύφωμα του ελληνικού προβλήματος.
Δηλαδή, των πελατειακών αντιλήψεων και πρακτικών, που έφεραν την Ελλάδα να γίνεται επέτης και τελικά εξαρτώμενη από εξωτερική βοήθεια.
Βολεύει και τον ίδιον, και τους όμοιούς του, και πολλούς άλλους να ποτίζουν τον Ελληνικό λαό με ψέματα.
Βολεύει γιατί δεν θέλουν τίποτα να αλλάξει στην Ελλάδα.
Η συντήρηση βολεύεται να κρατά τον Ελληνικό λαό σε μια κατάσταση μοιρολατρίας.
Αδύναμο άρα και υπάκουο.
Να περνά η αντίληψη ότι δεν υπήρξαν, ούτε υπάρχουν διαφορετικές πολιτικές.
Μόνο αδιέξοδα.
Όπως με το Κυπριακό.
Εκκωφαντικά απών από τις διαπραγματεύσεις, ψελλίζει το ΝΑΙ στην Ελβετία και μετά γνέφει ένα ΟΧΙ στην Ελλάδα.
Αρκεί να μην έχει ο ίδιος πολιτικό κόστος.
Έτσι και με το Μακεδονικό. Αποδέχεται την σύνθετη ονομασία στο Βουκουρέστι (και τότε και δημόσια στην Ελλάδα) και σήμερα μας τα γυρίζει.
Αρκεί ο ίδιος να μην έχει πολιτικό κόστος.
Κόστος όμως υπάρχει και μεγάλο.Για την Ελλάδα.Για τον Ελληνισμό, που αισθάνεται προδομένος, σε σύγχυση, και απογοητευμένος.
Μήπως αυτό όμως είναι το ζητούμενο;
Να μην πιστέψει ο Ελληνισμός ότι έχουμε δυνατότητες;
Να μην ξεσηκωθεί επιτέλους απέναντι στα πραγματικά κατεστημένα που τον έχουν κρατήσει μακριά από την αλήθεια;
Κρύβονται πίσω από τα ψέματα για να μην αλλάξει τίποτα στη χώρα.
Εύκολα να κατηγορούν άλλους για την εξάρτησή μας, να τους αφορίζουν, αλλά να γίνονται τελικά οι σκληρότεροι υπηρέτες των μνημονιακών πολιτικών.
Καμία αλλαγή δεν τόλμησαν στην δομή εξουσίας ή απέναντι στα κατεστημένα που κρατούν τα ινία της.
Και ο Ελληνικός λαός σε ομηρία.
Σε εξάρτηση, λόγω των πολιτικών τους.
Βολεύει πολλούς.
Χωρίς κανένα αίσθημα ευθύνης, υπηρέτησαν το δόγμα «η εξουσία μας ανήκει και τη διανέμουμε κατά το δοκούν», σε ημέτερους, φίλους, συμφέροντα και κατεστημένα, σκορπίζοντας τον πλούτο του Ελληνικού λαού στους πέντε ανέμους.
Στο δρόμο αυτό, οδήγησαν τη Δημοκρατία και τους θεσμούς, στην υποταγή.
Φοβούνται τις αλήθειες.
Θέλουν να παραχαράξουν το παρελθόν, για να συντηρηθούν στο παρόν, και να εξασφαλισθούν στο μέλλον.
Φοβούνται τις αλήθειες.Γιατί η αλήθειες απελευθερώνουν.
Ανοίγουν προοπτικές.Δίνουν την δυνατότητα να αλλάξουμε.Για τους λόγους αυτούς κατασκεύασαν συνωμοσίες.
Σύμφωνα με αυτους Η χώρα χρεοκόπησε γιατί κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – και μάλιστα, η Ανεξάρτητη Στατιστική Υπηρεσία – μαγείρεψε τα στατιστικά στοιχεία.
Όχι γιατί αυτός, με τον σημερινό ΠτΔ και τους υπόλοιπους υπουργούς του, μοίραζαν το δημόσιο κορβανά για να αγοράσουν ψήφους και εύνοια ημετέρων.
Ακόμη τον περιμένουμε να απαντήσει. Από τον Οκτώβρη του 2009, όταν ρωτήθηκε για την κατάσταση της χώρας και η απάντησή του ήταν:
Τρία πουλάκια κάθονται. – Κι η χώρα στα τάρταρα.
Καθημερινά όμως αποκαλύπτονται Τα ψευδή στοιχεία που δημοσιοποίησαν στην ΕΕ το 2009 – δυο μέρες πριν τις εκλογές – τα ονοματίζει η διακομματική έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου που έγινε το 2015 ως ξεδιάντροπη “απάτη “Τις πρακτικές τους, τις ομολόγησε δημόσια ο κ. Προβόπουλος, μόλις πέρσι.
Είχαν στήσει ολόκληρη επιχείρηση από το καλοκαίρι του 2008, για να αποκρύψουν την αλήθεια.
Ο κ. Προβόπουλος, ως συνοδοιπόρος και συνυπεύθυνος του κ. Καραμανλή, ομολόγησε μόλις πέρσι, πως ζήτησε από το ΔΝΤ και τον τότε υπεύθυνο για την Ελλάδα, κ. Τράα, να μην δημοσιοποιήσουν την Έκθεσή του.
«Τον παρακαλέσαμε, να μην το δημοσιεύσει γιατί θα γινόταν χαμός», είπε χωρίς αιδώ.
Ο κ. Προβόπουλος που τάχα μας είχε ενημερώσει…
Μας ενημέρωσε κάποιες μέρες πριν από τις εκλογές ότι το έλλειμμα μπορεί να είναι διψήφιο.3 ημέρες μετά από τις εκλογές είπε ότι είναι 12,5%.
Και πάλι έκρυψε την αλήθεια .Πριν από 15 ημέρες μάθαμε ότι είχε στα χέρια του την έκθεση των υπηρεσιών της Τράπεζας Ελλάδας.Έλεγε ότι, όλα αυτά είναι εκτός πραγματικότητας και ότι η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη.
Την έκρυψαν.Αυτή είναι η αλήθεια, για να τελειώνουμε, λοιπόν.
Όχι, δεν ξέραμε ούτε την έκταση, ούτε το βάθος του προβλήματος των δημοσίων οικονομικών.
Τι ξέραμε;Ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα με τη συνολική λειτουργία του πολιτικού και οικονομικού συστήματος της χώρας.
Ότι η τότε Κυβέρνηση τροφοδοτούσε σκάνδαλα, διαφθορά και σπατάλη υπέρ των ημέτερων.Γι’ αυτό και το σύνθημά μας ήταν: ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε.
Πασχάλης θ. Τόσιος
Υπ. Βουλευτης Κινήματος Αλλαγής
