Ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης στο καλύτερα Αργά, για την απώλεια της μητέρας του.
Η πολιτική, όπως καθετί ανταγωνιστικό, έχει το εξής πρόβλημα: Οι φιλίες μπορεί να δοκιμαστούν, τα συμφέροντα παίζουν μεγάλο ρόλο… Έχω χάσει φιλίες, έχω αισθανθεί και τη ζήλια, την συγχωρώ, την θεωρώ ένα ανθρώπινο συναίσθημα.
Είχα την καλύτερη μητέρα του κόσμου. Ήταν ένας πάρα πολύ δίκαιος άνθρωπος, πολύ εργατικός, μας έδωσε πάρα πολύ καλές αρχές και με στήριξε στα πρώτα μου επαγγελματικά βήματα. Μου λείπει πάρα πολύ, αφόρητα. Την έχω χάσει από τις 9 Δεκεμβρίου του 1993. Δηλαδή 31 χρόνια. Και είμαι 52. Στο λόγο της ανδρικής μου τιμής, δεν έχει υπάρξει ένα ολόκληρο 24ωρο που να μην την έχω σκεφτεί μία φορά. Η μάνα είναι παντελώς αναντικατάστατη. Εγώ είμαι πιο πολύ συνέχεια του πατέρα μου, αλλά σκέφτομαι συχνότερα τη μάνα μου. Την αγαπούσα πάρα πολύ. Αν μου έλεγες τώρα να τη δω, να πιούμε έναν καφέ και δίνεις το υπουργείο, αυτοκίνητα, σπίτια… Θα έλεγα “ναι”. Μόνο τα παιδιά μου δεν θα έδινα. Όλα τα άλλα θα τα έδινα κατευθείαν. Θέλω να σκέφτομαι ότι θα ήταν περήφανη. Πιστεύω ότι με βλέπει. Πάντα στις δύσκολες στιγμές μου, και στη Βουλή και αλλού, πριν μπω σε μια “μάχη” λέω “μανούλα μου, δώσε μου το κουράγιο να μην κάνω κανένα φρικτό λάθος.
Α. Γεωργιάδης: «Αν έλεγα στην Ευγενία ότι αποχωρώ από την πολιτική θα πετούσε από τη χαρά της»
“Αν θα μου έλεγες “ποιο είναι το προτέρημα σου”, δεν θα σου έλεγα το φρένο. Μεγαλώνοντας, πιστεύω κάπως αυτοπεριορίζομαι. Και η Ευγενία πάρα πολύ μου το λέει… Αν μιλούσαμε με όρους επικοινωνιολόγου, είναι δύναμη και αδυναμία ταυτόχρονα. Γιατί είμαι πολύ αληθινός, δεν κρύβομαι.
Με την Ευγενία μάς ενώνει η οικογένεια μας, που είναι πολύ όμορφη και είμαστε πολύ χαρούμενοι και η αγάπη μας για τα ίδια πράγματα. Ο γάμος είναι ένα δύσκολο πράγμα γιατί είναι μία πολύ μακροχρόνια δέσμευση. Αν τα καταφέρεις, και δια βίου… Δεν μπορείς αυτό να το κάνεις με έναν άνθρωπο που δεν ταιριάζεις στα βασικά, γιατί όσο ερωτευμένος και να είσαι στην αρχή, στη διάρκεια του χρόνου αυτό θα φθίνει. Άρα, αν δεν ταιριάζεις στα βασικά, θα χαιρετίσεις. Με την Ευγενία ταιριάζουμε σε αυτά που μας αρέσουν. Δηλαδή, αυτό που κάνει τώρα με την Ελληνική Αγωγή, τη θαυμάζω. Το ότι η Ευγενία κατάφερε να κάνει μία σχολή από την Ελλάδα, να έχει συνεργασία με το Κέιμπριτζ, την Οξφόρδη, το Τελ Αβίβ… Να την καλούν σε συνέδρια οι Κινέζοι. Να γράφει άρθρα στα μεγαλύτερα επιστημονικά περιοδικά και να τα παρουσιάζει. Να έρχονται καθηγητές του Κέιμπριτζ στην Ελληνική Αγωγή… Αυτό μου ξυπνάει τον θαυμασμό. Μετά από 100 – 150 χρόνια η Ευγενία θα είναι πιο διάσημη από μένα και εγώ θα είμαι γνωστός ως σύζυγος της κας Μανωλίδου. Θα έχει πετύχει τον σκοπό της που είναι φανταστικός. Δεν βλεπόμαστε τόσο πολύ για να τσακωθούμε. Στα της πολιτικής, η Ευγενία έχει επιλέξει να μην εμπλέκεται. Στο υπουργείο δεν έχει έρθει σχεδόν ποτέ. Δεν της αρέσει η πολιτική. Αν της έλεγα αύριο ότι θα αποσυρθώ από την πολιτική, θα πετάξει από την χαρά της.
