Το μείζον εθνικής και πολιτιστικής σημασίας ζήτημα των κλαπέντων κειμηλίων της ιστορικής Μονής Εικοσιφοινίσσης έφερε με ερώτησή του στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο Έλληνας Ευρωβουλευτής Εμμανουήλ Φράγκος Φραγκούλης.
Η ιστορική Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή της Παναγίας Εικοσιφοινίσσης βρίσκεται στην καρδιά του Παγγαίου, στην Ανατολική Μακεδονία, πλησίον της κωμοπόλεως της Νικήσιανης, και ιδρύθηκε στα μέσα του 6ου μ.Χ. αιώνα.
Στην ιστορική της πορεία αποτέλεσε πνευματικό φάρο για την ευρύτερη περιοχή, τιμήθηκε με την Σταυροπηγιακή αξία και το καθεστός Εξαρχίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου, και διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο στην διατήρηση της Ορθόδοξης πίστης, της ελληνικής γλώσσας και συνείδησης στα δύσκολα χρόνια της τουρκοκρατίας.
Κατά την διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου και την βουλγαρική κυριαρχία στην περιοχή η Μονή της Εικοσιφοινίσσης λεηλατήθηκε και τα μεγάλης ιστορικής, θρησκευτικής και πολιτισμικής αξίας κειμήλιά της μεταφέρθηκαν αρχικά στην Σόφια και στην συνέχεια, πολλά από αυτά, διασκορπίστηκαν σε διάφορες ιδιωτικές συλλογές όλου του κόσμου.
Η κίνηση αυτή του Έλληνα Ευρωβουλευτή έρχεται να ενισχύσει τις αλλεπάλληλες προσπάθειες του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Μητροπόλεως Δράμας για τον επαναπατρισμό των κλαπέντων κειμηλίων στον φυσικό τους χώρο.
Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
“Η Μονή Παναγίας Εικοσιφοινίσσης, χτισμένη σε υψόμετρο 753 μέτρων, στον Δήμο Αμφίπολης (Σέρρες), με εντυπωσιακή ιστορία 15 αιώνων, έχοντας λειτουργήσει και ως εκπαιδευτικό κέντρο, καταστράφηκε πολλές φορές από επιδρομές στη διάρκεια της τουρκοκρατίας.
Κατά τους βαλκανικούς, τον Α και Β’ ΠΠ αποτέλεσε στόχο των Βουλγάρων κατακτητών, με δολοφονίες, απαγωγές, πυρπολήσεις, καταστροφές, αλλά και κλοπές των ιερών κειμηλίων και 1300 τόμων βιβλίων και χειρογράφων, τα οποία ακόμα και σήμερα βρίσκονται στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Σόφιας, στο Κέντρο Σλαβοβυζαντινών Σπουδών Ivan Dujev και στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Βουλγαρίας, ενώ κάποια άλλα πουλήθηκαν ή έφτασαν με άλλους τρόπους, μέσω Βουλγαρίας, σε βιβλιοθήκες εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και ιδιωτικές συλλογές της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Αυτά τα κειμήλια έχει πολλές φορές ζητήσει η Ελληνική Πολιτεία έκτοτε.
H Οδηγία 2014/60/ΕΕ σχετικά με την επιστροφή πολιτιστικών αγαθών αναφέρεται σε παρανόμως απομακρυνθέντα αγαθά από το έδαφος κράτους μέλους, μετά το 1992 και σύμφωνα με το άρθρο 167(ΣΛΕΕ), η προστασία και η προώθηση της πολιτιστικής κληρονομιάς, συμπεριλαμβανομένης της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, αποτελεί αρμοδιότητα των κρατών μελών, όμως υπάρχει πεδίο δράσης της ΕΕ στην ενθάρρυνση της συνεργασίας και στην υποστήριξη και συμπλήρωση ενεργειών υπέρ της πολιτιστικής κληρονομιάς.
Διαθέτει εργαλεία υποστήριξης κινήσεων καλής θέλησης, για να επιστραφεί η κλαπείσα σε πρότερη περίοδο πολιτιστική κληρονομιά ενός Κράτους Μέλους από ένα άλλο;
Μπορεί η Οδηγία 2014/60/ΕΕ να αναθεωρηθεί κατόπιν πιθανού αιτήματος Πρωτοβουλίας Ευρωπαίων Πολιτών;”
Πηγή romfea.gr
