Αράχνη «μαύρη χήρα»: Δραματική αποδείχθηκε η προσπάθεια να σωθεί ένα 4χρονο παιδί στον Βόλο, το οποίο τσιμπήθηκε από αράχνη που ανήκει στο είδος της «μαύρης χήρας», το τσίμπημά της οποίας μπορεί να αποβεί μοιραίο. Αρχικά, το παιδάκι μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο του Βόλου, όμως στη συνέχεια χρειάστηκε να μεταφερθεί εσπευσμένα στο Νοσοκομείο Παίδων της Αθήνας με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ.
Όπως μετέδωσε το theNewspaper.gr, το παιδάκι έπαιζε αμέριμνο τη δεύτερη μέρα του Πάσχα στο γκαζόν καφετέριας στην Πορταριά Πηλίου, όταν αισθάνθηκε το τσίμπημα. Οι γονείς του αμέσως έτρεξαν κοντά του. Το χέρι του παιδιού είχε γίνει ερυθρό, σκληρό, ενώ πονούσε έντονα. Αμέσως επικοινώνησαν με το Κέντρο Δηλητηριάσεων, από το οποίο ενημερώθηκαν για το τσίμπημα από την αράχνη «μαύρη χήρα», ενώ δόθηκαν οδηγίες για διακομιδή του 4χρονου στο πλησιέστερο νοσοκομείο.
Το παιδάκι έμεινε για ένα 24ωρο στο νοσοκομείο της Αττικής και έλαβε εξιτήριο, ενώ τώρα είναι καλά στην υγεία του.
Η «μαύρη χήρα» δεν είναι κάποιο εξωτικό είδος. Συναντάται σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και της Μεσογείου γενικότερα, με τις επιθέσεις της, ωστόσο, να μην είναι συχνές. Το τσίμπημά της μπορεί να επιφέρει μέχρι και τον θάνατο σε πιο ασθενείς οργανισμούς, όπως ηλικιωμένους, ευπαθείς ομάδες, μικρά παιδιά και αλλεργικά άτομα.
Τι είναι η αράχνη «μαύρη χήρα»
Το δηλητήριο της «μαύρης χήρας» επηρεάζει μια σειρά από όργανα και λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού και αυτός είναι ο λόγος που η χορήγηση αντιδότου πρέπει να γίνεται πολύ γρήγορα.
Η «μαύρη χήρα» δεν είναι κάποιο εξωτικό είδος. Συναντάται σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και της Μεσογείου γενικότερα, με τις επιθέσεις της, ωστόσο, να μην είναι συχνές. Με το τσίμπημά της θα μπορούσε να επιφέρει μέχρι και τον θάνατο σε πιο ασθενείς οργανισμούς, όπως ηλικιωμένους, ευπαθείς ομάδες, μικρά παιδιά και αλλεργικά άτομα.
Το δηλητήριο της «μαύρης χήρας» επηρεάζει μια σειρά από όργανα και λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού και αυτός είναι ο λόγος που η χορήγηση αντιδότου πρέπει να γίνεται πολύ γρήγορα.
Σε περίπτωση που είμαστε μόνοι μας, περιορίζουμε το σημείο του σώματος που μας έχει τσιμπήσει. Αν, για παράδειγμα, είναι το πόδι ή το χέρι, σφίγγουμε το σημείο ώστε να μην κυκλοφορήσει στο σώμα το δηλητήριο και εν συνεχεία πλένουμε σχολαστικά την πληγή. Εναλλακτικά – αλλά αυτό απαιτεί μια σχετική οργάνωση – υπάρχουν ειδικές βεντούζες που εφαρμόζουν γύρω από το σημείο του τσιμπήματος και ρουφούν το δηλητήριο σε τέτοιο βαθμό που περιορίζουν δραστικά την επίδρασή του. Η παροχή ιατρικής φροντίδας από εξειδικευμένο προσωπικό, όμως, αποτελεί σίγουρα την ασφαλέστερη λύση.
Δείτε εικόνα από την αράχνη «μαύρη χήρα» που τσίμπησε τον 4χρονο:
