Πορτοκαλί ή κίτρινα, λιπαρά, «γλιτσερά» και άκρως εθιστικά. Τα γαριδάκια, που σέβονται τον εαυτό τους, έχουν όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά και αποτελούν ένα από τα αγαπημένα σνακ. Γιατί καλά τα πατατάκια, αλλά σαν τα γαριδάκια δεν έχει.
Μπορεί να τα απολαμβάνετε φανερά ή κρυφά, ωστόσο, ποιοι από εσάς γνωρίζετε πως δημιουργήθηκαν εντελώς τυχαία;
Γυρνάμε στο μακρινό 1935 και στο εργοστάσιο παραγωγής ζωοτροφών Flakall Corporation, στο Γουικόνσιν.
Στο εργοστάσιο υπήρχε ένας μύλος που άλεθε και ξεφλούδιζε το καλαμπόκι. Οι εργάτες χρειάζονταν να καθαρίσουν τις μηχανές και να απομακρύνουν τα υπολείμματα καλαμποκιού για να καθαρίσει, ρίχνοντας βρεγμένους σπόρους καλαμποκιού, μια τεχνική καθαρισμού που είχαν βρει οι ίδιοι.
Ο Εντουαρντ Γουίλσον, χειριστής της μηχανής άλεσης, παρατήρησε πως όταν οι βρεγμένοι σπόροι έπεφταν στη ζεστή μηχανή, φούσκωναν και γινόντουσαν πιο σκληροί όταν έρχονταν σε επαφή με τον αέρα.
Αποφάσισε, λοιπόν, να πάρει μερικά σπίτι του, για να δει εάν θα μπορούσαν να καταναλωθούν. Ο Γουίλσον, πριν τα δοκιμάσει, τους έβαλε λάδι, αρωματικά και τις έβαλε στον φούρνο.
Κάπως έτσι δημιουργήθηκαν τα πρώτα γαριδάκια. Τα Korn Kurls.
Η εταιρεία Flakall άρχισε να παράγει προϊόντα τόσο για ανθρώπους όσο και για ζώα, ενώ άλλαξε και το όνομά της και έγινε Adams Corporation. Μέχρι τη δεκαετία του ‘50, έκανε παρήγαγε μαζικά γαριδάκια.
Πάντως, τον τίτλο του πρώτου που ανακάλυψε τα πρώτα τυρογαριδάκια, διεκδικούσε η Elmer Candy Corporation από τη Λουιζιάνα, η οποία ονόμασε το δικό της προϊόν «Chee Wees». Οπως ισχυρίστηκε αυτό ήταν το πρώτο πως αυτό ήταν το πρώτο τυρογαριδάκι του κόσμου.
